gerçek anlamda gidebilmek için yola çıkmak, uzaklaşmak, hatta kaybolmak yetmiyormuş. olsa olsa gitmeye yeltenmekmiş tüm bunlar. birisinden ya da bir şeylerden öyle "gidiyorum" ya da "gittim" deyince gidilmediği gerçeği, "acı tecrübeler" klasörüne eklenmiştir zaten pek çoğumuzda. insanoğlu için bırakıp gitmesi en zor olansa umutlarıdır. ne kadar uzaklaşabilir ki bir insan umutlarından? hadi git gidebildiğin kadar... bırakabildin mi özgürce yaşama umudunu arkanda? istediğini yapıp, istediğini söyleme özgürlüğüne kavuşacağın günü umut etmekten gidebildin mi bir adım öteye? gidemezsin! günün birinde gerçekten sevilme umudundan en fazla ne kadar uzaklaşabilirsin? sevildiğinden emin olacağın güne kavuşma umudunu bırakıp git götün yiyorsa... gidemezsin! bir sabah uyandığında çocukluğuna dönmüş olma hayalinden ne kadar uzaklaşabilirsin? ya da bu hayalin gerçek olmasını istemeyecek kaç yetişkin vardır ki dünyada? yoktur… bu hayali ardında bırakıp nereye gidebilirsin ki? ya da ne kadar uzağa... gidemezsin! doğacak kızının saçlarını tarama ya da oğluna kalecilik yapma hayallerinden en son ne zaman gidebildin mesela? hiç mi? aynen öyle... gidemezsin! babana sıkı sıkı sarılma hayalinden ne kadar uzağa gidebilirsin peki? öldüyse hepten sıçtın... gerçi hayatta olsa da beceremezsin ki bunu. alışmamışsındır çünkü. o da alışmamıştır. senden önce göçüp gitmeden bu dünyadan, şöyle harbi harbi sarılmayı hayal edersin hep. ama her gün görsen bile beceremezsin. en fazla elini omzuna koyarsın, daha ileri gidemezsin! gidemedim...
Yorumlar
Yorum Gönder